Mavi Tüy ve Richard Bach...

Amerikalı yazar Richard Bach'ın Martı'sını okumayan yoktur sanırım, çok da güzel bir kitaptır. Sürüden ayrılan ve kendi yolunu çizen Martı Jonathan'ın gözünden bakmak hayata, hepimize heyecan ve umut vermişti...

Aynı yazarın bir de Hipnozcu diye bir kitabı var. Kitapçıda görür görmez heyecanlanıp hemen almıştım ama Martı'nın lezzeti yoktu bu kitabında...

Mavi Tüy'ü ise arkadaşımın kütüphanesinde görüp, okumak için ödünç aldım. Bir solukta okunan, keyifli, düşündürücü, hoş bir hikaye... "Gönülsüz bir mesihin serüvenleri".

İşte o kitaptan, bazı alıntılar;

• Yaşamının her olayı ve bütün insanları, sen onları oraya çektiğin için oradadırlar. Onlarla ne yapacağın sana kalmış bir şeydir.
• Bilgisizliğinin belirtisi adaletsizlik ve trajediye olan inancının derinliğidir. Tırtılın "dünyanın sonu" dediğine, usta "kelebek" der.
• Ayrılıklar seni umutsuzluğa düşürmesin. Bir daha buluşmak için bir elveda gereklidir. ve bir daha buluşmak, dakikalar ya da ömürler sonra, dost olanlar için kaçınılmazdır.

Sırada, yine Richard Bach'ın son romanı "Meraklılar" var. Bu kitap Epsilon'dan değil, April Yayıncılık'tan çıkmış. Sade, hoş bir kapağı vardı. Kitap kapağında beni en çok çarpan cümleleri de sizin için buraya taşıdım:)

"Ya kendimizle ilgili gördüklerimiz, sadece düşüncelerimizin bir yansımasıysa?
Düşüncemizi değiştirmeye karar verdiğimizde dışarıya ne yansır?
...
En karanlık yanlışları değil de en yüce doğruları seçtiğimiz bir dünyada yaşamak nasıl bir his olurdu, sürekli birbirimizi aşağı çekmek yerine yüceltmeye çalışsaydık?"