Lal bir sevda hikâyesi…
Mahçup, kırılgan ama bir o kadar
güçlü ve mağrurdu sevdam…
Görmedin, duymadın, bilmedin…
Sessizce geçip gittin yanımdan…
Sen umarsız, habersiz, kalbime
basıp öylece, her gidişinde,
Ilık bir damla gözyaşı oldun,
yuvarlanıp yanaklarımdan düştün yüreğime…
Çıktım hayatımın asma köprüsüne,
sarktım ayaklarımı o derin boşluğa,
İzledim önümden akıp giden hayatı,
Seni, sevgilerini, sevinçlerini…
Gün oldu, aşka boyandı gözlerin,
sevdanın kollarında uçuştu…
Gün oldu ayrılığa gebe yüreğin,
hüzünlü çırpınışlara boğuldu…
Sesim, sana gelen yollarda kaybolup
gitti, sonsuzluğa gömüldü…
Dokunuşlarım, uyandığında
hatırlayamadığın rüyalarda saklı kaldı…
Bir kelebek kanat çırpıp dururken
yüreğimde…
Sana türküler söyledim, hiç
dinlemediğin…
Bilmedin, duymadın, görmedin hiç;
Sana bağlanan kalbim, dualarla
sürdü izini…
Nerdeysen, kimleysen, hangi
duygulardaysan;
Daha iyisi için, en iyisi için, hep
iyisi için…
14.06.2009
14.06.2009
Güzel bir sesleniş; saf ve temiz...
YanıtlaSilüff çok hüzünlü bu. ne yani, sahiden yaşadın mı bunu. yani, o aşklar sevgilerdeyken sen yalnız ve uzaktan onun mutluluğunu mu istedin. evet çok şairane. ama yazık sana. ama anladım evet. edebi bir tat var.
YanıtlaSilbu arada, kendi işin iyi oldu. seni daha çok görebiliyorum burda.
:)
Güven:
YanıtlaSilTeşekkür ederim:)
deeptone:
YanıtlaSilAşk, her haliyle çok güzeldir... Yazık olur mu hiç:) Aşk ve sevgidir ki, insana derinlik katar... Değil mi?
Evet, kendi işim olması iyi oldu... Yaklaşık 10 yılın ardından, biraz nefes alma zamanım gelmiş sahiden... Birazcık daha zaman geçsin, bu kez kendi işime gömülürüm herhalde...:)
elbette derinlik katar.
YanıtlaSilama sadece, seni üzen bir durum olmasın bu demek istedim. yani, böle tatlı ve edebi bi yaklaşım olarak enfes. ama üzülüyosan kötü. üzülme.
Bu eski bir yazı...
YanıtlaSilBüyüdüm o arada, değiştim... Ama hiç pişmanlık duymadım aşktan, ondan gelen herşeyi minnetle kabul ettim...
Üzülmedim, üzülmüyorum desem; kendimi inkar olur... Ama ben, aşkın getirdiği hüznü de severim...
:) anladım.
YanıtlaSilbak ben hüzünden söz etmiyorum. hüzün güzeldir.
üzülmek başka şey. sürekli düşünmek, yüreğinin ezik olması gibi. hatta nefes bile alamamak gibi.
ama anladım. sende tatlı bir hüzün var.
ay ne biliim eski yazı olduğunu.
blogundan seni az çok anlayabildiğim kadarıyla, hüzün yakışır sana, zarifleştiriyordur da.
üzülmüyorsan sorun yok. üzülmek de hayata dahil. ama atlatmak şartıyla :) dünyaya mutlu olmaya geldik ki.
:)huzurlu yaşamaya yani.
evet evet!!:)))
YanıtlaSildünyaya mutlu ve huzurlu yaşamaya geldik...
hem hüznü severim ama neşeyi daha da çok:) ikisinden de bende bolca mevcut galiba:)
Silvacım , sen eski yazılarını da bence ortaya çıkar...
YanıtlaSilÇok etkili...
Yağmurlu pencere senin foton mu , merak ettim,çok güzel!
Sevgilerimle...
Natalicim, çok teşekkür ederim... Eski yazılarımı, tuhaf (hüzünlü, sevinçli, şaşkın, coşkulu ve daha pek çok) duygularla okuyorum ben de... Kimine biraz bugünkü benden katıyorum, kimini olduğu gibi alıyorum yayına... Beğenmene çok sevindim:)
YanıtlaSilYağmurlu foto benim değil ama ruh halime öyle uygundu ki... Bence de çok güzel...
Aşkın getirdigi hüznüde, acıyıda seviyorsanız sorun yok zaten. Belki küllenmiş bir aşk çok acı vermez ama yeniyse öyle olmuyor. O hüznü sevmiyorum ben :)( kendi hüznümü )
YanıtlaSilAşkı, sadece zevkleriyle yalıtmak mümkün değil ki... Aşkı "aşk" yapan, o huzursuz hali değil midir biraz da?
YanıtlaSilTabi ki, aşk acısı zarar verdiği noktaya gelmişse, sonlandırılmalı... O durumda yaşanan tatlı bir hüzün değil zaten, karanlık, soğuk, keskin, buz gibi bir acı... Öyle olsaydı, arkama bakmadan uzaklaşmaya bakardım herhalde:)
bence huzursuzluk hali varsa o aşk değil, yanlış bir aşktır. aşk huzur ve mutluluk verir. yanlış kişiyle yaşanan huzursuz eder. o nedenle o ilişkiye girlimemelidir.
YanıtlaSil:)
yanlış yaşayan kişide hata olur. aşkta bişi yok.
:) haklısın... aşk her daim masumdur...
YanıtlaSil