Aşk ve hüzün

Yüreğimde saklı mektubu, yüreğin acıyarak okumuştun… Biraz şaşkın, biraz tedirgin, biraz kararsız… 
Karşımdaydın şimdi…

“Gittin mi, gidebildin mi, gideyim mi?” dedin, fısıldayarak…
Kelimeler usulca bir kenarlara gizlendi, dişlerim kenetlendi birbirine, dudaklarım titrek, öylece daldım uzaklara…
Soruların an be an büyüyerek, uçuşup duruyordu gözlerimin önünde…
Tek bir yanıtı olmayan, zor bir soruydu, dudaklarından kolayca dökülen…
Şimdi odada sadece kalbimin atışları duyuluyordu…
Gözlerin gözlerimde bir yanıt arıyordu, sessiz ve sabırlı…
Her yer sonbahar kokuyordu…

Bir gemi geçti, rengarenk ışıklar içerisinde… İçine oturup, ben de uzaklaştım… Deniz kokuyordum şimdi… Rüzgarda hışırdayan yapraklar, huzurlu bir akşamı müjdeliyordu…

"Gidebildin mi?"
Aldım elini, kalbimin üzerine bıraktım usulca, “dinle, o sana söyler” dedim…
Korktun, saçma bir cevap geveledin, içimde aynı yer sızladı…
“Gideyim mi?” dedin yeniden…
Git, dedim…
Git…

Elin elime uzandı, sıkıca sardı… Başım usulca göğsüne yaslandı…
Git…
Öylece akıp gitti zaman…
Elinin sıcaklığı, kalbinin yüksek ritmik atışları, piyano sesine karışan vedanın ayak sesleri… 
Şimdi her yer hüzün kokuyordu… Hüzün ve sevda… Birbirine nasıl da yakışıyorlardı…

Ne sesini duydum ne kokusunu aldım ayrılığın…
Kelimeler nasıl da eksik ve yetersiz kalır, yürekler konuşmaya başladığında…
Bakışlarım sarıp sarmaladı seni, okşadı hüzünle aydınlanan yüzünü…
Ruhlarımız şimdi birbirine karışmış, iç içe geçmişti…

Deniz… Geçip giden gemiler… Şehrin denize vuran rengarenk ışıkları… Rüzgarda hafif fısıldamalarla salınan yapraklar… Ruhumu dans ettiren büyülü bir müzik… Kanıma karıştıkça sana dönüşen şarabın koyu kırmızısı… Her yer sevda ve hüzün kokuyordu… Sevdaya hüzün nasıl da yakışıyordu…

“Gidebilecek misin?” dedim… 
Bir fısıltıydı, yüreğimden kopup, sana ulaşan…
“Gitmeyeceğim” dedin, kolların yavaşça sararken beni, “gitmeyeceğim, sen gitmeden ben gitmeyeceğim”…
Gözlerimden ılık bir damla gözyaşı, sessiz sedasız süzüldü, dudaklarımda tuzlu bir tat bıraktı…
Sustum…



Yorumlar

  1. AslıASLI28 Ekim 2011 00:58

    Çok duygulandıran, çok hüzünlü ama bir yandanda umut ve sevgi dolu bir yazı..

    Gitmedi dimi gerçekten gitmedi ve kaldı..

    YanıtlaSil
  2. Silva Demirci28 Ekim 2011 18:43

    Çok teşekkür ederim...

    Gitmedim... Gitmedi...:)

    YanıtlaSil
  3. deeptone29 Ekim 2011 23:08

    bu yeni bir yazı mı.
    :)

    YanıtlaSil
  4. Silva Demirci29 Ekim 2011 23:54

    :) Bu zamanla sınırlandırılmamış bir yazı... Hani hiç eskimeyen duygular vardır, hep yeni bir tat bırakır damakta... Öyle bişey işte...

    YanıtlaSil
  5. deeptone30 Ekim 2011 00:46

    anladım ne demek istediğini.
    umarım mutlu eden duygulardır.
    huzur veren.
    :)

    YanıtlaSil
  6. GÜVEN SERİN30 Ekim 2011 17:32

    Yaşamaktır aynı zamanda ölmek; gidene dimdik cevap verebilmek de,hüzünleri seslendirip iknaya yöneltmek de öyle...

    YanıtlaSil
  7. Silva Demirci30 Ekim 2011 21:37

    deeptone:

    Evet evet:) Çok mutlu eden duygular bunlar... Sevginin tüm duyguları, çok tatlı...

    YanıtlaSil
  8. Silva Demirci30 Ekim 2011 21:39

    Güven:

    Sevmek... Çıkarsız, sebepsiz, şartsız... Sevmek... Çok güzel...

    YanıtlaSil
  9. deeptone30 Ekim 2011 21:59

    o zaman iyi bir ilişki içindesin. güzel bişi. bitmesin o zaman.
    :)

    YanıtlaSil
  10. Silva Demirci30 Ekim 2011 22:07

    evet, bitmesiiinnn:)

    ve de çok teşekkür ederim... güzel dilekler bunlar...

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Avuçlarımdaki kelebek...

Resim
"Avucunuzdaki kelebek" hikayesini, çoğunuz bilirsiniz... Beni çok etkileyen ve yaşama anlayışımı değiştiren hikayelerden biridir. Hikaye şöyle; Zamanın birinde, çok akıllı iki kardeş yaşarmış. Etraftaki ve okuldaki bilgiler kendilerine yetmediğinden, annesi onları, bulundukları beldenin bilge adamına götürmüş. Kardeşler, bilge adama pekçok sorular sormuşlar ve her defasında kendilerinin tatmin olduğu cevaplar almışlar. Bundan çok memnun olan kardeşler, bir müddet için bilgenin yanında kalıp daha çok şey öğrenmek için annelerinden izin istemişler ve bilge adamın yanında kalmışlar. Bilge adama sordukları sorulara aldıkları cevaplara çok sevinen ve mutlu olan çocuklar bir süre sonra bu işten sıkılmaya başlamışlar. Bilgenin bilemeyeceği bir soru bulmamız lazım diye düşünmüşler. Kardeşlerden biri, "Buldum!" demiş. "İki elimin arasına bir kelebek koyacağım ve bilge adama soracağım. Avucumun içinde bir kelebek var, canlı mı ölü mü? Ölü derse kelebeği bırakacağım,...
Devamı...

Pilli Bebek...

Resim
Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm filmini izlerken, gözlerimden sicim gibi yaşlar akıtan bir anı yazmayı unutmuşum... Behzat'ın kızının özlemiyle ve acısıyla kıvrandığı ve gerçeklik zeminini kaybettiği sahneler... Fonda, Pilli Bebek'in Duruyor Zaman şarkısı... Nasıl eridim o müzikle, yüreğimin içinde hissettim acısını... Müthişti...  Sonra biraz araştırınca öğrendim ki, Behzat Ç.'nin dizisi için yapılmış bu şarkı ve 3 Nisan 2011'de yayınlanan bölümünde çalınmış... Bense, ilk kez sinemada dinledim... Pilli Bebek'i de bu şarkı sayesinde keşfettim... Adamlar gerçekten çok iyi müzikler yapıyor...  
Devamı...

İstanbul Kitap Fuarı maceramız...

Çocukluğumdan beri en çok sevdiğim şeylerden biri kitapçı gezmektir. Kitapların arasında kendimi kaybeder, her bir kitabı karıştırırken bambaşka bir aleme dalarım... Hem dinlendiricidir hem de yorucu, tarif edilemeyen tuhaf bir duygu... Kitap tutkum en büyük tatmini ise kitap fuarlarında yaşar. Yüzlerce yayınevinin yer aldığı fuarlarda gezmek ve alışveriş yapmak gibisi yoktur... Eskiden Taksim Tepebaşı'nda olurdu fuar. Hani, TRT binasının hemen yanında... Şehrin merkezinde... Ne güzeldi o günler... Sonra ne olduysa, taşındı fuar alanı... Şehrin dışına... Eziyete döndü kitap fuarına gitmek de dönmek de... Bugün soğuğa aldırmadık, üşenmedik, kitap aşkıyla çıktık yola... Gerçekten de yol öyle uzak ki, enerjimizin önemli bir kısmını yolda bıraktık:( Neyse, sonunda fuar alanına vardık. Bir de ne görelim! Sanki kitap fuarına değil de, 23 Nisan kutlamalarının yapıldığı alana gelmişiz yanlışlıkla... Bir curcuna, bir gürültü, bir kalabalık... Okullar toplamış öğrencileri, getirm...
Devamı...