sustuk...



Yorumlar

  1. GÜVEN SERİN20 Ekim 2011 09:04

    Bazen susmak, bağırıp çağırmaktan, kırıp dökmekten çok daha erdemlidir.

    Bazen susmak acı ile bütünleşip birleşme anıdır...

    Bazen susmak, tüm savaşlara, erken ölümlere lanet okumaktır.

    Bazen susmak, adaletin, hakkın dağıtılmadığı diyarlarda sürekli dalgalar yaratılan denizin yanık türküsünü de dinlemektir.

    YanıtlaSil
  2. Silva Demirci20 Ekim 2011 11:03

    Bazen susmak, bir sürü şey söylemektir...

    YanıtlaSil
  3. Adsız21 Ekim 2011 10:26

    Bazende susmamak gerektigini ogrendim

    YanıtlaSil
  4. Silva Demirci21 Ekim 2011 11:15

    Evet. Karşınızdaki sizi duyabilecek haldeyse, konuşmak iyidir...

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Dünyanın En Güvenli Kucağı: Anne Kucağı...

Resim
Büyüdükçe daha bir yakınlaşıyor insan annesine... O sevgi dolu yüreğe... Sonsuz bağışlama yeteneğine, minnetsiz hoşgörüye... Anneyi kaybetmek, kimsesiz kalmak aslında. Anneyi kaybetmek demek, şımarıklık yapacak kimseniz kalmadı demek. Anneyi kaybetmek, sizin yüzünüze gölge indiğinde yüreği bir kuş gibi kanat çırpan kadını kaybetmek demek. En sessiz dostunuz. En cesur savaş arkadaşınız. Sizi asla yarı yolda bırakmayan yoldaşınız. Sadece Anneler Günü'nde değil, her gün Tanrı'yı şükrediyorum. Annem hayatta olduğu için. Annem yanımda olduğu için. Annneem, iyi ki varsın!
Devamı...

Korktuğum Yalnızlık Değil...

Resim
Korktuğum, yalnızlık değil; boş kalabalıklar, sahte yüzler, yalancı diller, kirli yüreklerden korkuyorum... Korktuğum, yalnızlık değil; konuşmaktan dinlemeye fırsat bulamayan, tüm dünyayı kendi dünyalarından ibaret sanan ve herkesi de o dünyaya uydurmaya çalışanlardan korkuyorum... Korktuğum, yalnızlık değil; az bilip çok yargılayanlardan, sormadan akıl verenlerden korkuyorum... ... Oysa ne güzeldir yalnızlık... Huzurlu ve sessizdir... Besleyicidir, iyileştiricidir, üretkendir, yaratıcıdır... Boş kalabalıklarda kaybolmaktansa, sakin yalnızlığımda dinlenmeyi yeğlerim...
Devamı...

Unutulur mu?

Resim
Bazı kayıplar vardır, öyle büyüktür ki yarattığı boşluk, çırpınıp durursunuz yerini doldurmak için... Nafile... En umutlu olduğunuz varlıklar bile, alıp o kaybın yerine koyduğunuzda tuhaf bir hafifliğe erişir, boşalır sanki içi... Bazı sözler vardır, derin ve anlamlıdır, güçlüdür, inandırıcıdır... Heyecanlandırır sizi, umutlandırır, yeniden gülümsetir yüreğinizi... O sözlerin yarayı sarmak için değil, gözünüzü boyamak için kurnazca kurulduğunu gördüğünüzde, içiniz buruk, hayal kırıklığınız sessizliklerinden bin kat daha büyük olur... Bazı anlar vardır, büyük bir anlama sahip... Üstünden değil 5 yıl, 5 bin yıl geçse de aklınıza düştüğü an bir fener gibi ışıldatır yüreğinizi... Sesleri cılız da olsa, bir yerlerde iyilik için, adalet için çırpınan yürekler olduğunu, yalnız olmadığınızı bilmenin huzuruyla doldurur yüreğinizi... Bazı çaresizlikler vardır... Yarattığınız hiçbir çarenin, çare olamadığı çaresizlikler... Derdinizi anlatmak için yüzyıllarca aralıksız konuşabilecek kada...
Devamı...