Hayata dair yanıtsız sorular…

Dünyanın bütün kelimelerini tüketsem de kendimi ifade edemeyeceğimi bilmenin çaresizliğidir gözlerimde parıldayan hüznün nedeni… Ne yapsam, ne etsem, ne desem; boş…

Hayat, nazlı bir sevgili gibi öylece akıp giderken önümden, durup gözlerinin içine mi bakmalı yoksa eğip başımı, usulca yanımdan geçmesine izin mi vermeli?

Akıntıya karşı yüzmenin adı cesaret midir yoksa korkaklık mı? Savaşmak mı daha zordur, kabullenmek mi?

Özgürlük nedir sahi? Hiçbir yere, hiç kimseye, hiçbir fikre ait olmamak mı yoksa her yere, herkese, her fikre koşulsuzca teslim olmak mı? 

Hayata karışmak mıdır aslolan yoksa ayrışmak mı?

Aklımda uçuşup duruyor daha yüzlerce soru…
Yok bir doğru yanıtı, biliyorum…
Biliyor da, susturamıyorum…

Yorumlar

  1. GÜVEN SERİN7 Aralık 2011 08:56

    Genişleyen evrenin genişleyen soruları:)) Hiç bitmeyecekmiş gibi...

    YanıtlaSil
  2. deeptone7 Aralık 2011 11:56

    yine en sevdiğim konularda yazmışsın.
    :)
    düşünmeden, sorgulamadan hayata karışmak, sanırım.
    :)

    YanıtlaSil
  3. Silva Demirci7 Aralık 2011 14:37

    Güven: Bitmiyor, demi?...

    YanıtlaSil
  4. Silva Demirci7 Aralık 2011 14:38

    deeptone:
    Benim de genel kanım bu... Ama bilerek, farkında olarak, tadına vararak, kabullenerek karışmak hayata:)

    YanıtlaSil
  5. Adsız7 Aralık 2011 16:47

    hayatın içinde yaşadıklarımıza bağlı olarak her bir durumda olabiliriz.

    bulanık mantık :))

    YanıtlaSil
  6. Silva Demirci7 Aralık 2011 17:41

    :) Duruma göre değişiyor yani tavrımız... Mantıklı geliyor kulağa...

    YanıtlaSil
  7. Adsız8 Aralık 2011 09:59

    meseleler sadece 0 veya 1 diye açıklanamıyor(keşke öyle olsaydı :) ) , ayni şekilde bizim tutumumuzda.
    kesinlikten ziyade belirsizlik var.
    bir de zaman faktörü var galiba ,
    18 yaşında 30 yaşında 40 -50 - 60 ve ilerisinde bakış açımız ve tutumumuz farkılılaşıyor.

    belki de soru sormayı bırakıyoruz...

    YanıtlaSil
  8. Silva Demirci8 Aralık 2011 18:03

    Sürekli değişiyor, dönüşüyor olmanın güzelliği bu galiba... Bir de zorluğu tabi...

    Soru sormayı bırakmak, ne acı... Öğrenmeyi bırakmak gibi bişey sanki...

    YanıtlaSil
  9. Adsız9 Aralık 2011 09:32

    tam da öyle değil aslında!
    öğrenmeye devam ediyorsun , bazı soruların cevabınıda buluyorsun...
    ve bazı cevaplarda çaresizliği öğreniyorsun ve belki bu nedenle sormayı bırakıyorsun...

    YanıtlaSil
  10. Silva Demirci9 Aralık 2011 12:42

    Karmaşık bir yapı... İnsan gibi..:)

    YanıtlaSil
  11. Adsız13 Aralık 2011 05:19

    galiba herkesin kendisine sordugu sorular bunlar ama kimseyin yaniti yok :))

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Avuçlarımdaki kelebek...

Resim
"Avucunuzdaki kelebek" hikayesini, çoğunuz bilirsiniz... Beni çok etkileyen ve yaşama anlayışımı değiştiren hikayelerden biridir. Hikaye şöyle; Zamanın birinde, çok akıllı iki kardeş yaşarmış. Etraftaki ve okuldaki bilgiler kendilerine yetmediğinden, annesi onları, bulundukları beldenin bilge adamına götürmüş. Kardeşler, bilge adama pekçok sorular sormuşlar ve her defasında kendilerinin tatmin olduğu cevaplar almışlar. Bundan çok memnun olan kardeşler, bir müddet için bilgenin yanında kalıp daha çok şey öğrenmek için annelerinden izin istemişler ve bilge adamın yanında kalmışlar. Bilge adama sordukları sorulara aldıkları cevaplara çok sevinen ve mutlu olan çocuklar bir süre sonra bu işten sıkılmaya başlamışlar. Bilgenin bilemeyeceği bir soru bulmamız lazım diye düşünmüşler. Kardeşlerden biri, "Buldum!" demiş. "İki elimin arasına bir kelebek koyacağım ve bilge adama soracağım. Avucumun içinde bir kelebek var, canlı mı ölü mü? Ölü derse kelebeği bırakacağım,...
Devamı...

Pilli Bebek...

Resim
Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm filmini izlerken, gözlerimden sicim gibi yaşlar akıtan bir anı yazmayı unutmuşum... Behzat'ın kızının özlemiyle ve acısıyla kıvrandığı ve gerçeklik zeminini kaybettiği sahneler... Fonda, Pilli Bebek'in Duruyor Zaman şarkısı... Nasıl eridim o müzikle, yüreğimin içinde hissettim acısını... Müthişti...  Sonra biraz araştırınca öğrendim ki, Behzat Ç.'nin dizisi için yapılmış bu şarkı ve 3 Nisan 2011'de yayınlanan bölümünde çalınmış... Bense, ilk kez sinemada dinledim... Pilli Bebek'i de bu şarkı sayesinde keşfettim... Adamlar gerçekten çok iyi müzikler yapıyor...  
Devamı...

İstanbul Kitap Fuarı maceramız...

Çocukluğumdan beri en çok sevdiğim şeylerden biri kitapçı gezmektir. Kitapların arasında kendimi kaybeder, her bir kitabı karıştırırken bambaşka bir aleme dalarım... Hem dinlendiricidir hem de yorucu, tarif edilemeyen tuhaf bir duygu... Kitap tutkum en büyük tatmini ise kitap fuarlarında yaşar. Yüzlerce yayınevinin yer aldığı fuarlarda gezmek ve alışveriş yapmak gibisi yoktur... Eskiden Taksim Tepebaşı'nda olurdu fuar. Hani, TRT binasının hemen yanında... Şehrin merkezinde... Ne güzeldi o günler... Sonra ne olduysa, taşındı fuar alanı... Şehrin dışına... Eziyete döndü kitap fuarına gitmek de dönmek de... Bugün soğuğa aldırmadık, üşenmedik, kitap aşkıyla çıktık yola... Gerçekten de yol öyle uzak ki, enerjimizin önemli bir kısmını yolda bıraktık:( Neyse, sonunda fuar alanına vardık. Bir de ne görelim! Sanki kitap fuarına değil de, 23 Nisan kutlamalarının yapıldığı alana gelmişiz yanlışlıkla... Bir curcuna, bir gürültü, bir kalabalık... Okullar toplamış öğrencileri, getirm...
Devamı...