Görevimiz Tehlike 4

Dün akşam izledim Görevimiz Tehlike'nin dördüncü filmini. Yine baş döndürücü bir aksiyon filmi çıkmış ortaya.

İnanılmaz teknolojiler, müthiş stratejiler, olağanüstü yetenekler... Tom Cruise çok iyi bir oyuncu sahiden, filmi izletiyor. Yeni ekip de iyi...

Hem Moskova sahneleri çok güzeldi, bayılıyorum bu şehre... Sonra Dubai...

Ama başım dönüyor izlerken böyle filmleri, yoruluyorum. Bu tür filmler bana çok mekanik ve soğuk geliyor. Ben, daha gerçekçi ve duygusal hikayeler istiyorum... Hayatın içinden, insana dair...



Görevimiz Tehlike 4'te başarılı ürün yerleştirme örnekleri...
İletişim ve pazarlama tarafından baktığımda ise filme bolca reklam giydirildiğini söyleyebilirim... Ülkemizde de çarpıcı örneklerini görmeye başladığımız ürün yerleştirme uygulaması, Görevimiz Tehlike - Hayalet Protokol filminde yoğun olarak kullanılmış.

Filme damgasını ise BMW markası vuruyor. Marka, BMW Vision EfficientDynamics modelini Tom Cruise'un eşliğinde tatlı tatlı tanıtıyor:)

Son model teknoloji ürünleri için iyi bir fırsat olan filmde, IPad ve USB sıkça karşımıza çıkıyor. Teknoloji meraklılarının gözünden kaçmayacaktır...



Yorumlar

  1. AslıASLI25 Aralık 2011 18:49

    İzlemeyi çok istiyorum, genelde yorumlar iyi yönde..

    YanıtlaSil
  2. BAYKUŞ GÖZÜYLE...25 Aralık 2011 20:47

    İlginç bir film olduğu aşikar ama bana göre değil;)
    Senin de dediğin gibi bana da duygu yüklü filmler lazım...

    YanıtlaSil
  3. Silva Demirci25 Aralık 2011 23:16

    Aslı:
    Aksiyon filmi sevenler için iyi bir alternatif bence de...

    YanıtlaSil
  4. Silva Demirci25 Aralık 2011 23:19

    Natali, evet yaaa... Bana duygu yüklü, güne dair, insana dair, hayata dair filmler gerek:))

    YanıtlaSil
  5. deeptone26 Aralık 2011 01:05

    ikimiz de haftasonu izleyip ikimiz de sevmişiz.
    :)

    YanıtlaSil
  6. Silva Demirci26 Aralık 2011 10:41

    Tom Cruise işte, sevilmez mi hiç:)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Avuçlarımdaki kelebek...

Resim
"Avucunuzdaki kelebek" hikayesini, çoğunuz bilirsiniz... Beni çok etkileyen ve yaşama anlayışımı değiştiren hikayelerden biridir. Hikaye şöyle; Zamanın birinde, çok akıllı iki kardeş yaşarmış. Etraftaki ve okuldaki bilgiler kendilerine yetmediğinden, annesi onları, bulundukları beldenin bilge adamına götürmüş. Kardeşler, bilge adama pekçok sorular sormuşlar ve her defasında kendilerinin tatmin olduğu cevaplar almışlar. Bundan çok memnun olan kardeşler, bir müddet için bilgenin yanında kalıp daha çok şey öğrenmek için annelerinden izin istemişler ve bilge adamın yanında kalmışlar. Bilge adama sordukları sorulara aldıkları cevaplara çok sevinen ve mutlu olan çocuklar bir süre sonra bu işten sıkılmaya başlamışlar. Bilgenin bilemeyeceği bir soru bulmamız lazım diye düşünmüşler. Kardeşlerden biri, "Buldum!" demiş. "İki elimin arasına bir kelebek koyacağım ve bilge adama soracağım. Avucumun içinde bir kelebek var, canlı mı ölü mü? Ölü derse kelebeği bırakacağım,...
Devamı...

Pilli Bebek...

Resim
Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm filmini izlerken, gözlerimden sicim gibi yaşlar akıtan bir anı yazmayı unutmuşum... Behzat'ın kızının özlemiyle ve acısıyla kıvrandığı ve gerçeklik zeminini kaybettiği sahneler... Fonda, Pilli Bebek'in Duruyor Zaman şarkısı... Nasıl eridim o müzikle, yüreğimin içinde hissettim acısını... Müthişti...  Sonra biraz araştırınca öğrendim ki, Behzat Ç.'nin dizisi için yapılmış bu şarkı ve 3 Nisan 2011'de yayınlanan bölümünde çalınmış... Bense, ilk kez sinemada dinledim... Pilli Bebek'i de bu şarkı sayesinde keşfettim... Adamlar gerçekten çok iyi müzikler yapıyor...  
Devamı...

İstanbul Kitap Fuarı maceramız...

Çocukluğumdan beri en çok sevdiğim şeylerden biri kitapçı gezmektir. Kitapların arasında kendimi kaybeder, her bir kitabı karıştırırken bambaşka bir aleme dalarım... Hem dinlendiricidir hem de yorucu, tarif edilemeyen tuhaf bir duygu... Kitap tutkum en büyük tatmini ise kitap fuarlarında yaşar. Yüzlerce yayınevinin yer aldığı fuarlarda gezmek ve alışveriş yapmak gibisi yoktur... Eskiden Taksim Tepebaşı'nda olurdu fuar. Hani, TRT binasının hemen yanında... Şehrin merkezinde... Ne güzeldi o günler... Sonra ne olduysa, taşındı fuar alanı... Şehrin dışına... Eziyete döndü kitap fuarına gitmek de dönmek de... Bugün soğuğa aldırmadık, üşenmedik, kitap aşkıyla çıktık yola... Gerçekten de yol öyle uzak ki, enerjimizin önemli bir kısmını yolda bıraktık:( Neyse, sonunda fuar alanına vardık. Bir de ne görelim! Sanki kitap fuarına değil de, 23 Nisan kutlamalarının yapıldığı alana gelmişiz yanlışlıkla... Bir curcuna, bir gürültü, bir kalabalık... Okullar toplamış öğrencileri, getirm...
Devamı...