Belki de...
Belki de düşündüğüm gibi değil
hiçbir şey,
belki de kumdan bir kaleydi, rüzgar
esti, dağıldı…
Belki de tatsız sürprizler,
yazgımın uyarışları sadece,
duymamak için kulaklarımı sıkı sıkı
kapattığım…
Dudaklarından dökülen sözler,
duymayı dilediklerim değil,
belki de ayılmalıyım artık
yıllardır süren bu büyülü sarhoşluktan…
Öyle çok gürültü var ki,
duyamıyorum yüreğimin sesini,
izleri kaybettim, yol alamıyorum…
Gerçek ne, doğru hangisi, uzağa mı
düşüyorum, yakına mı;
neden hiç ipucu bulamıyorum?...
Bir karar ver artık diyor içimden
bir ses, bir seçim yap…
Bırak planlar yapmayı, tam da şu
anı yaşı diyor diğer ses…
İkisi de çok mantıklı geliyor,
ikisini de dinlemek istiyorum
Ve işte yine askıda hayatım, öylece
beni bekliyor…
Belki de yazgımla savaşıyorum,
tıpkı yel değirmenleri ile dövüşen Don Kişot gibi...
Belki de kabullendiğimde ve
vazgeçtiğimde savaşmaktan, daha kolay olacak yolculuk…
Neden, hala bulamıyorum, ruhumu
dinginliğe kavuşturacak o cevabı?...
Eylül 2009

cok guzel :)
YanıtlaSilSevgilerimle
Yazgının savaşı çok çetin olmuş;centilmence, nazikçe... Keşke bütün savaşlar böyle olabilse... Yine güzel bir klasik; hiç huzura giden yolun yolcusu; bütün sokakları, caddeleri, dağları, ovaları,vadileri geçecek; Belli. Bedenin hiç bitmeyecek sokakları, caddeleri ve vadileri...
YanıtlaSilAyşe Hanım çok teşekkür ederim:)
YanıtlaSil