Aşk, sevgi, evlilik ve annelik üzerine…

İnsanın aklını başından alan, bazen mutluluktan sarhoş eden bazen hırpalayan ve hiçbir mantıksal gerekçeye dayanmayan aşk… Bitmeyen rekabetler, yoran ve hatta tüketen saplantılar, kıskançlıklar, sınamalar, oyunlar…

Anlayışla, hoşgörüyle, sabırla, güvenle, huzurla beslenen ve günden güne köklenip büyüyen sevgi…

Büyük sorumluluklar ve özveriler gerektiren, evlilik…

Kadını tamamen başkalaştıran ve belki de mutluluğun anahtarı olan annelik…

Bütün bu kavramlar, Balzac’ın İki Yeni Gelinin Anıları kitabında, öyle incelikli ve çarpıcı bir dille işlenmiş ki, bir solukta okudum… Romanda, aşk ve evlilik ile ilgili fikirleri ve yaşamları birbirine tamamen zıt iki okul arkadaşının hikayeleri, birbirlerine yazdıkları mektuplar ile anlatılıyor…

1840’larda yazılan roman, sadece o döneme değil, aslında günümüze de ışık tutuyor…

Yine de, bilemiyorum işte; Renee gibi mi yaşamalı hayatı yoksa Louise gibi mi?

Aşkın dikenli yollarında, heyecanın ve tutkunun kollarında mı vermeli son soluğu yoksa sevginin güvenli ve huzurlu gölgesinde, anneliğin büyülü sıcaklığına mı bırakmalı yüreğini…


Yorumlar

  1. AslıASLI20 Eylül 2011 01:25

    Biliyomusunuz ben bu kitabı iki sene önceydi sanırım aldım ve okudum..

    O zaman huzuru degilde tutkuyu seçmiştim. Şimdi öyle düşünmüyorum..

    YanıtlaSil
  2. Silva Demirci20 Eylül 2011 10:07

    İnsan çok değişken, değil mi?

    Benim de eğilimim huzurdan yana ama bazen kalbim efendim olur; karartırım gözümü...

    İçinden çıkılmaz bir bulmaca gibi bu ikilem...

    YanıtlaSil
  3. Adsız8 Ekim 2011 13:26

    Okunacaklar listeme ekledim bile...
    2012 yi bulabilir ama istersen okuduktan sonra yorumlarımı paylaşırım seninle

    kalp kalp kalp

    YanıtlaSil
  4. Silva Demirci8 Ekim 2011 13:40

    Çok hoşuma gider:)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Avuçlarımdaki kelebek...

Resim
"Avucunuzdaki kelebek" hikayesini, çoğunuz bilirsiniz... Beni çok etkileyen ve yaşama anlayışımı değiştiren hikayelerden biridir. Hikaye şöyle; Zamanın birinde, çok akıllı iki kardeş yaşarmış. Etraftaki ve okuldaki bilgiler kendilerine yetmediğinden, annesi onları, bulundukları beldenin bilge adamına götürmüş. Kardeşler, bilge adama pekçok sorular sormuşlar ve her defasında kendilerinin tatmin olduğu cevaplar almışlar. Bundan çok memnun olan kardeşler, bir müddet için bilgenin yanında kalıp daha çok şey öğrenmek için annelerinden izin istemişler ve bilge adamın yanında kalmışlar. Bilge adama sordukları sorulara aldıkları cevaplara çok sevinen ve mutlu olan çocuklar bir süre sonra bu işten sıkılmaya başlamışlar. Bilgenin bilemeyeceği bir soru bulmamız lazım diye düşünmüşler. Kardeşlerden biri, "Buldum!" demiş. "İki elimin arasına bir kelebek koyacağım ve bilge adama soracağım. Avucumun içinde bir kelebek var, canlı mı ölü mü? Ölü derse kelebeği bırakacağım,...
Devamı...

Pilli Bebek...

Resim
Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm filmini izlerken, gözlerimden sicim gibi yaşlar akıtan bir anı yazmayı unutmuşum... Behzat'ın kızının özlemiyle ve acısıyla kıvrandığı ve gerçeklik zeminini kaybettiği sahneler... Fonda, Pilli Bebek'in Duruyor Zaman şarkısı... Nasıl eridim o müzikle, yüreğimin içinde hissettim acısını... Müthişti...  Sonra biraz araştırınca öğrendim ki, Behzat Ç.'nin dizisi için yapılmış bu şarkı ve 3 Nisan 2011'de yayınlanan bölümünde çalınmış... Bense, ilk kez sinemada dinledim... Pilli Bebek'i de bu şarkı sayesinde keşfettim... Adamlar gerçekten çok iyi müzikler yapıyor...  
Devamı...

İstanbul Kitap Fuarı maceramız...

Çocukluğumdan beri en çok sevdiğim şeylerden biri kitapçı gezmektir. Kitapların arasında kendimi kaybeder, her bir kitabı karıştırırken bambaşka bir aleme dalarım... Hem dinlendiricidir hem de yorucu, tarif edilemeyen tuhaf bir duygu... Kitap tutkum en büyük tatmini ise kitap fuarlarında yaşar. Yüzlerce yayınevinin yer aldığı fuarlarda gezmek ve alışveriş yapmak gibisi yoktur... Eskiden Taksim Tepebaşı'nda olurdu fuar. Hani, TRT binasının hemen yanında... Şehrin merkezinde... Ne güzeldi o günler... Sonra ne olduysa, taşındı fuar alanı... Şehrin dışına... Eziyete döndü kitap fuarına gitmek de dönmek de... Bugün soğuğa aldırmadık, üşenmedik, kitap aşkıyla çıktık yola... Gerçekten de yol öyle uzak ki, enerjimizin önemli bir kısmını yolda bıraktık:( Neyse, sonunda fuar alanına vardık. Bir de ne görelim! Sanki kitap fuarına değil de, 23 Nisan kutlamalarının yapıldığı alana gelmişiz yanlışlıkla... Bir curcuna, bir gürültü, bir kalabalık... Okullar toplamış öğrencileri, getirm...
Devamı...