Sevgi mi alışkanlık mı?

Sevgi ile alışkanlık arasında öyle ince bir çizgi var ki, pekala, alışkanlıklarımızı sevgi olarak tanımlayabiliriz. Sevdiğimize alışırız çünkü… Alıştığımızı severiz… Alıştığımız kolay olandır, bütün riskleri bertaraf etmişizdir… Güvenlidir...

Öyle tuhaf bir ikilidir ki bu, ne kadar uğraşırsak uğraşalım, yanıttan asla emin olamayız… Sevgi midir hissettiklerimizin adı, alışkanlık mı?...

Gideceğimiz yere hep aynı yoldan gitmek gibidir… Alternatif yollar; yabancıdır, karanlıktır, uzaktır… Hep aynı mekanlara gitmek, hep aynı insanlarla görüşmek, hep aynı oyunları oynamak isteriz…

Neden bu denli zordur alışkanlıklarımızı terk etmek? Ve neden gittikçe daha da zor hale gelir “yeni”?

Silva Demirci

Yorumlar

  1. Adsız23 Ağustos 2011 13:29

    Aliskanlik guvendigin sinirini cikmamakdir, siniri cikdinmi insan kendini kaybeder korkusu yasar, belki bunu asmamiz lazim ne dersin?

    Sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
  2. Silva Demirci23 Ağustos 2011 17:56

    Kesinlikle haklısın:)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Avuçlarımdaki kelebek...

Resim
"Avucunuzdaki kelebek" hikayesini, çoğunuz bilirsiniz... Beni çok etkileyen ve yaşama anlayışımı değiştiren hikayelerden biridir. Hikaye şöyle; Zamanın birinde, çok akıllı iki kardeş yaşarmış. Etraftaki ve okuldaki bilgiler kendilerine yetmediğinden, annesi onları, bulundukları beldenin bilge adamına götürmüş. Kardeşler, bilge adama pekçok sorular sormuşlar ve her defasında kendilerinin tatmin olduğu cevaplar almışlar. Bundan çok memnun olan kardeşler, bir müddet için bilgenin yanında kalıp daha çok şey öğrenmek için annelerinden izin istemişler ve bilge adamın yanında kalmışlar. Bilge adama sordukları sorulara aldıkları cevaplara çok sevinen ve mutlu olan çocuklar bir süre sonra bu işten sıkılmaya başlamışlar. Bilgenin bilemeyeceği bir soru bulmamız lazım diye düşünmüşler. Kardeşlerden biri, "Buldum!" demiş. "İki elimin arasına bir kelebek koyacağım ve bilge adama soracağım. Avucumun içinde bir kelebek var, canlı mı ölü mü? Ölü derse kelebeği bırakacağım,...
Devamı...

Pilli Bebek...

Resim
Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm filmini izlerken, gözlerimden sicim gibi yaşlar akıtan bir anı yazmayı unutmuşum... Behzat'ın kızının özlemiyle ve acısıyla kıvrandığı ve gerçeklik zeminini kaybettiği sahneler... Fonda, Pilli Bebek'in Duruyor Zaman şarkısı... Nasıl eridim o müzikle, yüreğimin içinde hissettim acısını... Müthişti...  Sonra biraz araştırınca öğrendim ki, Behzat Ç.'nin dizisi için yapılmış bu şarkı ve 3 Nisan 2011'de yayınlanan bölümünde çalınmış... Bense, ilk kez sinemada dinledim... Pilli Bebek'i de bu şarkı sayesinde keşfettim... Adamlar gerçekten çok iyi müzikler yapıyor...  
Devamı...

İstanbul Kitap Fuarı maceramız...

Çocukluğumdan beri en çok sevdiğim şeylerden biri kitapçı gezmektir. Kitapların arasında kendimi kaybeder, her bir kitabı karıştırırken bambaşka bir aleme dalarım... Hem dinlendiricidir hem de yorucu, tarif edilemeyen tuhaf bir duygu... Kitap tutkum en büyük tatmini ise kitap fuarlarında yaşar. Yüzlerce yayınevinin yer aldığı fuarlarda gezmek ve alışveriş yapmak gibisi yoktur... Eskiden Taksim Tepebaşı'nda olurdu fuar. Hani, TRT binasının hemen yanında... Şehrin merkezinde... Ne güzeldi o günler... Sonra ne olduysa, taşındı fuar alanı... Şehrin dışına... Eziyete döndü kitap fuarına gitmek de dönmek de... Bugün soğuğa aldırmadık, üşenmedik, kitap aşkıyla çıktık yola... Gerçekten de yol öyle uzak ki, enerjimizin önemli bir kısmını yolda bıraktık:( Neyse, sonunda fuar alanına vardık. Bir de ne görelim! Sanki kitap fuarına değil de, 23 Nisan kutlamalarının yapıldığı alana gelmişiz yanlışlıkla... Bir curcuna, bir gürültü, bir kalabalık... Okullar toplamış öğrencileri, getirm...
Devamı...