Korktuğum Yalnızlık Değil...

Korktuğum, yalnızlık değil; boş kalabalıklar, sahte yüzler, yalancı diller, kirli yüreklerden korkuyorum...

Korktuğum, yalnızlık değil; konuşmaktan dinlemeye fırsat bulamayan, tüm dünyayı kendi dünyalarından ibaret sanan ve herkesi de o dünyaya uydurmaya çalışanlardan korkuyorum...

Korktuğum, yalnızlık değil; az bilip çok yargılayanlardan, sormadan akıl verenlerden korkuyorum...

...

Oysa ne güzeldir yalnızlık... Huzurlu ve sessizdir... Besleyicidir, iyileştiricidir, üretkendir, yaratıcıdır...

Boş kalabalıklarda kaybolmaktansa, sakin yalnızlığımda dinlenmeyi yeğlerim...



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Avuçlarımdaki kelebek...

Resim
"Avucunuzdaki kelebek" hikayesini, çoğunuz bilirsiniz... Beni çok etkileyen ve yaşama anlayışımı değiştiren hikayelerden biridir. Hikaye şöyle; Zamanın birinde, çok akıllı iki kardeş yaşarmış. Etraftaki ve okuldaki bilgiler kendilerine yetmediğinden, annesi onları, bulundukları beldenin bilge adamına götürmüş. Kardeşler, bilge adama pekçok sorular sormuşlar ve her defasında kendilerinin tatmin olduğu cevaplar almışlar. Bundan çok memnun olan kardeşler, bir müddet için bilgenin yanında kalıp daha çok şey öğrenmek için annelerinden izin istemişler ve bilge adamın yanında kalmışlar. Bilge adama sordukları sorulara aldıkları cevaplara çok sevinen ve mutlu olan çocuklar bir süre sonra bu işten sıkılmaya başlamışlar. Bilgenin bilemeyeceği bir soru bulmamız lazım diye düşünmüşler. Kardeşlerden biri, "Buldum!" demiş. "İki elimin arasına bir kelebek koyacağım ve bilge adama soracağım. Avucumun içinde bir kelebek var, canlı mı ölü mü? Ölü derse kelebeği bırakacağım,...
Devamı...

Söyleyecek yeni sözlerim olsun...

Resim
Geride bıraktığımız yıl, hem cenneti gördüm Tanrım hem cehennemi; ikisini de derin bir minnetle kabul ettim... İsyan etmedim hiç, dövüşmedim de hayatla... Öğrendim ki, başımıza ne geldiği değildi önemli olan, asıl mesele başımıza geleni nasıl karşıladığımızdı... Bu öğreti, her zaman dimdik ve güler yüzle ayakta tuttu beni... Teşekkür ederim... Şimdi, yeni bir yıla ilk adımları atarken, diliyorum ki; Umudum en değerli varlığımdır, beni eksik bırakma Tanrım... Aynı hataları yapmaktan koru; körleşen gözlerime ışık, sağırlaşan kulaklarıma fısıltı ol... Önyargıların, ayaklarıma pranga olmasına izin verme. Her seferinde yeniden ölçü alacak, değişimi dikkate alarak yeniden değerlendirecek gücüm ve isteğim olsun... Gözlerim, gönülleri görecek kadar keskin, kulaklarım söylenmeyenleri duyacak kadar hassas olsun... Gördüklerim ve duyduklarım, sadece iyiye ve doğruya dair olsun... Kötü sözden, hırslı gözden koru beni... Düşmanlıktan, kinden, hırstan, nefretten uzak tut yüreğimi... Heyecan...
Devamı...

İstanbul Kitap Fuarı maceramız...

Çocukluğumdan beri en çok sevdiğim şeylerden biri kitapçı gezmektir. Kitapların arasında kendimi kaybeder, her bir kitabı karıştırırken bambaşka bir aleme dalarım... Hem dinlendiricidir hem de yorucu, tarif edilemeyen tuhaf bir duygu... Kitap tutkum en büyük tatmini ise kitap fuarlarında yaşar. Yüzlerce yayınevinin yer aldığı fuarlarda gezmek ve alışveriş yapmak gibisi yoktur... Eskiden Taksim Tepebaşı'nda olurdu fuar. Hani, TRT binasının hemen yanında... Şehrin merkezinde... Ne güzeldi o günler... Sonra ne olduysa, taşındı fuar alanı... Şehrin dışına... Eziyete döndü kitap fuarına gitmek de dönmek de... Bugün soğuğa aldırmadık, üşenmedik, kitap aşkıyla çıktık yola... Gerçekten de yol öyle uzak ki, enerjimizin önemli bir kısmını yolda bıraktık:( Neyse, sonunda fuar alanına vardık. Bir de ne görelim! Sanki kitap fuarına değil de, 23 Nisan kutlamalarının yapıldığı alana gelmişiz yanlışlıkla... Bir curcuna, bir gürültü, bir kalabalık... Okullar toplamış öğrencileri, getirm...
Devamı...