Pilli Bebek...

Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm filmini izlerken, gözlerimden sicim gibi yaşlar akıtan bir anı yazmayı unutmuşum... Behzat'ın kızının özlemiyle ve acısıyla kıvrandığı ve gerçeklik zeminini kaybettiği sahneler... Fonda, Pilli Bebek'in Duruyor Zaman şarkısı... Nasıl eridim o müzikle, yüreğimin içinde hissettim acısını... Müthişti... 

Sonra biraz araştırınca öğrendim ki, Behzat Ç.'nin dizisi için yapılmış bu şarkı ve 3 Nisan 2011'de yayınlanan bölümünde çalınmış... Bense, ilk kez sinemada dinledim... Pilli Bebek'i de bu şarkı sayesinde keşfettim... Adamlar gerçekten çok iyi müzikler yapıyor...

 

Yorumlar

  1. AslıASLI8 Kasım 2011 14:11

    Bende bilmiyordum dinlicem şimdi :)

    YanıtlaSil
  2. Silva Demirci8 Kasım 2011 14:28

    Bakalım beğenecek misiniz...:)

    YanıtlaSil
  3. Hayal Kahvem8 Kasım 2011 14:37

    Film müzikleri yemeğin kokusu gibi geliyor bana... Güzel müziği olan filmler, filmi seyretmek için iştah açıcı oluyor:)

    YanıtlaSil
  4. Silva Demirci8 Kasım 2011 14:45

    Harika bir tanım olmuş:) Müzik, duyguları harekete geçirmede müthiş bir güce sahip... Kokunun yetenekleri ise zaten tartışılmaz...

    YanıtlaSil
  5. Adsız8 Kasım 2011 15:30

    En başından beri farkettiğim bir grup Pilli Bebek. Gerçi benim farketmem doğal sayılır, o tarzın sıkı takipçisi biri olarak.

    Behzat Ç.' nin önceki bölümlerinde sanırım "Olsun" u çalmışlardı yine Pilli' den. (Başka bir dizi ile karıştırıyor olabilirim)

    YanıtlaSil
  6. Silva Demirci8 Kasım 2011 16:13

    Dinledim, o da çok güzelmiş:)

    YanıtlaSil
  7. deeptone8 Kasım 2011 16:29

    pilli bebek. iyi gruptur. ankaralı gruplardan zakkum gibi.

    şarkılarını bilirim.
    behzat ç. ne dizi ne filmini hiç izlemedim. fırsat olmadı.

    ama ah o şarkıların gözü kor olsun.
    :)

    YanıtlaSil
  8. Silva Demirci8 Kasım 2011 16:39

    :) Müzik ne güzeldir...

    Düşündüm de şimdi müzik, yüreğimizi körlükten kurtarır...

    YanıtlaSil
  9. deeptone8 Kasım 2011 16:41

    tamam onlar kör ama bizim gözlerimizi açıyorlar.
    :)

    YanıtlaSil
  10. deeptone8 Kasım 2011 23:44

    mimin var bende.
    :)

    YanıtlaSil
  11. Silva Demirci9 Kasım 2011 12:28

    :) Çok güzelmiş, teşekkür ederim... En kısa zamanda yazacam ben de...

    YanıtlaSil
  12. Silva Demirci9 Kasım 2011 12:30

    E peki, sence benim rengim ne?

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Avuçlarımdaki kelebek...

Resim
"Avucunuzdaki kelebek" hikayesini, çoğunuz bilirsiniz... Beni çok etkileyen ve yaşama anlayışımı değiştiren hikayelerden biridir. Hikaye şöyle; Zamanın birinde, çok akıllı iki kardeş yaşarmış. Etraftaki ve okuldaki bilgiler kendilerine yetmediğinden, annesi onları, bulundukları beldenin bilge adamına götürmüş. Kardeşler, bilge adama pekçok sorular sormuşlar ve her defasında kendilerinin tatmin olduğu cevaplar almışlar. Bundan çok memnun olan kardeşler, bir müddet için bilgenin yanında kalıp daha çok şey öğrenmek için annelerinden izin istemişler ve bilge adamın yanında kalmışlar. Bilge adama sordukları sorulara aldıkları cevaplara çok sevinen ve mutlu olan çocuklar bir süre sonra bu işten sıkılmaya başlamışlar. Bilgenin bilemeyeceği bir soru bulmamız lazım diye düşünmüşler. Kardeşlerden biri, "Buldum!" demiş. "İki elimin arasına bir kelebek koyacağım ve bilge adama soracağım. Avucumun içinde bir kelebek var, canlı mı ölü mü? Ölü derse kelebeği bırakacağım,...
Devamı...

İstanbul Kitap Fuarı maceramız...

Çocukluğumdan beri en çok sevdiğim şeylerden biri kitapçı gezmektir. Kitapların arasında kendimi kaybeder, her bir kitabı karıştırırken bambaşka bir aleme dalarım... Hem dinlendiricidir hem de yorucu, tarif edilemeyen tuhaf bir duygu... Kitap tutkum en büyük tatmini ise kitap fuarlarında yaşar. Yüzlerce yayınevinin yer aldığı fuarlarda gezmek ve alışveriş yapmak gibisi yoktur... Eskiden Taksim Tepebaşı'nda olurdu fuar. Hani, TRT binasının hemen yanında... Şehrin merkezinde... Ne güzeldi o günler... Sonra ne olduysa, taşındı fuar alanı... Şehrin dışına... Eziyete döndü kitap fuarına gitmek de dönmek de... Bugün soğuğa aldırmadık, üşenmedik, kitap aşkıyla çıktık yola... Gerçekten de yol öyle uzak ki, enerjimizin önemli bir kısmını yolda bıraktık:( Neyse, sonunda fuar alanına vardık. Bir de ne görelim! Sanki kitap fuarına değil de, 23 Nisan kutlamalarının yapıldığı alana gelmişiz yanlışlıkla... Bir curcuna, bir gürültü, bir kalabalık... Okullar toplamış öğrencileri, getirm...
Devamı...